Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Score8. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Score8. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Περί τίνος πρόκειται;
Βρισκόμαστε στο τέλος του 20ού αιώνα και η πληροφορική βρίσκεται σε διαρκή άνθιση. Μαζί της, όμως, ανθίζει και το hacking. Ο Νίο, ένας νεαρός επίδοξος προγραμματιστής αναζητά εναγωνίως πληροφορίες για το Matrix και τον Μορφέα που, όπως ακούγεται, γνωρίζει πολλά. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησής του έρχεται αντιμέτωπος με παράξενους πράκτορες και μία μαυροντυμένη κοπέλα ονόματι Τρίνιτυ, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ξεχωρίσει την πραγματικότητα από το όνειρο. Τι θα γίνει όταν ο Μορφέας βρίσκει τον Νίο και του κάνει μία ανήκουστη πρόταση; Θα πάρει ο Νίο το μπλε χάπι και θα ξεχάσει τα πάντα, ή το κόκκινο και θα ανακαλύψει την πραγματικότητα πίσω από την πραγματικότητα;
Ποια είναι η δικιά μου κριτική;
Πρώτον να τονίσω ότι δεν το είχα ξαναδεί το Matrix. Όχι, ούτε όταν το έβαζε το Star κάθε τρίμηνο. Αλλά είχα δει τις 2 συνέχειές του. Δεν ξέρω πώς και γιατί. Ίσως να φοβόμουν μικρός. Όπως και να έχει, ομολογώ ότι έπρεπε να το είχα δει. Πολύ σπάνια μία ταινία sci fi συνδυάσει ξύλο, θρησκευτικές και κοσμογονικές αναζητήσεις, σωστή επιστημονική ορολογία, ερωτικό ειδύλλιο και στο τέλος της να σε αφήσει να αναρωτιέσαι αν το σώμα σου είναι κάπου συνδεδεμένο σε έναν τεράστιο εξομοιωτή. Ο Φισμπουρν ως Μορφέας έδωσε ρέστα, ο Ρηβς ως Νίο ήταν τόσο φλώρος όσο έπρεπε και η Τρίνιτυ ήταν εκείνη η γαμιστερή γκομενίτσα που σε ξυλοφορτώνει πριν καλά καλά το καταλάβεις. Σκηνοθεσία άψογη σε αρμονία με το σενάριο. Το μόνο που πάντα μου την έσπαγε ήταν εκείνος ο αδιάκοπος καταρράκτης από πράσινα γράμματα σε μαύρο φόντο, που μέχρι και σήμερα κοσμεί τα screensaver όλου του κόσμου. Στο κάτω κάτω γιατί χρησιμοποιείτε screensaver; Είναι φλώρικα! Και αν είστε τόσο gay και τα χρησιμοποιείτε, γιατί βάζετε το μάτριξ και δε βάζετε ψαράκια να βολοδέρνουν την οθόνη πέρα δώθε; Σύγχυση σκέτη!
Κανένα τελικό σχόλιο;
Τι σκατά έχει κάνει αυτός ο Reeves και μοιάζει πάντα με 25χρονο παλικαράκι, 50 χρονών μαντράχαλος;
Περί τίνος πρόκειται;
Βρισκόμαστε στο 1858. Το δουλεμπόριο νέγρων είναι ακόμη μία από τις πιο κερδοφόρες επιχειρηματικές κινήσεις στην Αμερική. Ο Django (προφέρεται Τζάνγκο, το D είναι άφωνο) είναι ένας ταλαιπωρημένος δούλος, ο οποίος αγοράζεται από έναν Γερμανό πρώην οδοντίατρο και νυν κυνηγό κεφαλών με μία προϋπόθεση: Να τον βοηθήσει να βρει και να σκοτώσει τα πρώην αφεντικά του΄με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Στην πορεία του ταξιδιού τους, όμως, ο Τζάνγκο αποδεικνύεται δεινός σκοπευτής, με αποτέλεσμα ο Γερμανός να τον κάνει συνέταιρο. Σιγά σιγά δημιουργούν έναν ιδιαίτερο δεσμό, που τους οδηγεί στο κτήμα ενός πλούσιου γαιοκτήμονα, με σκοπό να σώσουν τη γυναίκα του Τζάνγκο που εργάζεται ως συνοδός.
Ποια είναι η δική μου κριτική;
Όπως μου είχε πει ένας φίλος πριν την δω, "Ο Μεγάλος Ταραντίνο Επιστρέφει". Έξυπνο, γρήγορο και με συνεχή δράση, το Τζάνγκο απευθύνεται στους απανταχού φίλους των Γουέστερν και μη. Το πιο εντυπωσιακό από όλα είναι οι ερμηνείες των δεύτερων ρόλων της ταινίας. Δε λέω ότι ο Foxx δεν έλεγε πολλά ως Τζάνγκο, αλλά δε βοηθούσε πολύ ο ρόλος, ώστε να ξεχωρίσει. Από την άλλη, o Christoph Waltz που ενσαρκώνει το Γερμανό δόκτωρα Σουλτζ έχει το ρόλο της καριέρας του. Οι εκφράσεις του προσώπου του, ο τρόπος με τον οποίο αποδίδει τα λόγια του και το ότι είναι ίδιας εθνικότητας με το ρόλο του, τοποθετούν το Χρυσό Αγαλματίδιο στο τσεπάκι του (Δεν έχω δει ακόμη το Silver Linings Playbook, όπου έχω ακούσει πως ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο δίνει ρέστα). Ο Ντι Κάπριο, είναι πολύ πειστικός ως αμείλικτος ζάπλουτος και ολίγον τι σαδιστής γαιοκτήμονας, αλλά την παράσταση κλέβει ο Σάμιουελ Τζάκσον, στον πιο απεχθή ρόλο που τον έχω δει να παίζει. Γιατί σε μια ταινία που η κύρια υπόνοιά της είναι η ισότητα των ανθρώπων, ένας μαύρος δούλος που μισεί τους μαύρους περνάει άμεσα στη λίστα εκείνων που θέλεις να έχουν έναν αργό και βασανιστικό θάνατο. Τώρα για τον Ταραντίνο δε θα πω πολλά. Ακαδημία τον έκλεψες. Πού είναι η υποψηφιότητα για καλύτερη σκηνοθεσία, οέο;
Κανένα τελικό σχόλιο;
Μία ταινία που θα την σκέφτομαι αρκετό καιρό. Και όταν μία ταινία σου αφήνει τέτοιες εντυπώσεις, τότε αυτό σημαίνει πολλά. Christoph Waltz για δεύτερου ανδρικού HANDS OFF!
Περί τίνος πρόκειται;
Η νέα ταινία του Ang Lee, περιγράφει την απίστευτη περιπέτεια ενός Ινδού αγοριού, του Πι, όπως αυτός τις αφηγείται, ως ενήλικας, σε έναν συγγραφέα. Ο Πι, είχε μία διαφορετική παιδική ζωή απ' ότι τα άλλα παιδιά της ηλικίας του. Κι αυτό γιατί ζούσε σε έναν ζωολογικό κήπο με την οικογένειά του. Και ο πιο επικίνδυνος, αλλά και σπάνιος τρόφιμος του κήπου ήταν μία τίγρη της Βεγγάλης ονόματι Richard Parker. Όταν η οικογένειά του αποφασίζει να μεταφέρει ακτοπλοϊκώς όλα τα ζώα του κήπου, τον αναγκάζει να τα αφήσει όλα πίσω. Η μοίρα του, όμως, του επιφύλασσε ένα ναυάγιο που θα τον ανάγκαζε να περάσει αρκετές βδομάδες παρέα με την τίγρη. Στο δύσκολο, αυτό, ταξίδι, ο Πι θα γνωρίσει το Θεό, την άγρια ζωή και, πάνω απ' όλα, τον εαυτό του.
Ποια είναι η δική μου κριτική;
Θα ξεκινήσω ανάποδα. Ένα πράγμα μπορούσα να πω μετά το τέλος της ταινίας. Το 2013 μπήκε με το δεξί. Πρόκειται για μία αλληγορική ταινία με αρκετά στοιχεία από όλες τις θρησκείες, αφού ο πρωταγωνιστής έχει πολλές ανησυχίες πριν, αλλά κυρίως μετά το ταξίδι του. Ο ίδιος ο Πι αναγνωρίζει πως η περιπέτειά του είναι απίστευτη, αλλά το γνώθι σαυτόν είναι που την κάνει βαθιά διδακτική. Δε θα μπορούσε να μην είναι άλλωστε, αφού ένα πολυήμερο ταξίδι στον ωκεανό με μόνη σου παρέα μία τίγρη, σε αναγκάζει να αντιμετωπίσεις την αγριότητα του εαυτού σου και την πιθανότητα να χάσεις κάθε πτυχή του στην προσπάθειά σου να επιβιώσεις. Η επεξεργασία της ταινίας ξεχωρίζει από την πρώτη στιγμή. Τα εφέ είναι υπέροχα και πολύ καλά δουλεμένα στον υπολογιστή. Το πιο απίστευτο είναι η δημιουργία των ζώων, αφού όλα είναι ψηφιοποιημένα. Η τίγρη, δε, θα έπαιρνα όρκο ότι ήταν αληθινή. Από την αρχή, η ταινία μυρίζει Όσκαρ από το πρώτο λεπτό και θα ήταν κρίμα αν έχανε το βραβείο καλύτερου σάουντρακ. Να την δείτε σίγουρα, και αναμένετε να προβληματιστείτε έντονα.
Κανένα τελευταίο σχόλιο;
Ένα μόνο. Θέλω να ευχηθώ τα καλύτερα στον νεαρό Ινδό ηθοποιό που ενσαρκώνει τον Πι, αλλά και καλή επιτυχία αυτού του αριστουργήματος στα Όσκαρ!
